ตายตาไม่หลับ ถ้าทำพินัยกรรมไม่ถูกหลักเกณฑ์

สวัสดีครับ วันนี้ลุงหนวดมีประเด็นใหม่ที่น่าสนใจ เนื่องจากที่ผ่านมานั้นมีคนมาขอคำปรึกษาลุงหนวดถึงการทำ พินัยกรรม หลายราย  ลุงหนวดคิดว่าปัญหาใหญ่ปัญหาหนึ่งของผู้ที่มีทรัพย์สินจำนวนมาก และมีลูกหลานหลายคน คือ เมื่อตายไปแล้ว จะจัดการกับทรัพย์สินนั้นอย่างไร ?

ลุงหนวดจะบอกว่า โดยปกติแล้ว หากผู้ที่เป็นเจ้าของทรัพย์สินเสียชีวิตลง กฎหมายได้กำหนดให้ทรัพย์มรดกของผู้ตายนั้นตกทอดแก่ทายาทตามลำดับที่กฎหมายกำหนดไว้ บ่อยครั้งที่ทายาทแย่งมรดกกัน จนทำให้ถึงขั้นฆ่ากัน ทำร้ายร่างกายระหว่างทายาทก็มีนะ ในละครลุงหนวดก็เห็นบ่อยๆ  ดังนั้น เพื่อป้องกันปัญหาการทะเลาะกันในการแย่งมรดก เจ้าของทรัพย์สินต้องทำพินัยกรรมกำหนดไว้ล่วงหน้าว่าเมื่อตนเสียชีวิต จะให้มรดกตกทอดแก่บุคคลใดบ้าง  โดยบุคคลที่มีสิทธิได้รับมรดกตามพินัยกรรมนี้อาจไม่ใช่ทายาทหรือญาติพี่น้องกับผู้ทำพินัยกรรมก็ได้ครับ

ระบบกฎหมายไทยถือ หลักเสรีภาพในการทำพินัยกรรม คือ จะทำพินัยกรรมยกทรัพย์สินให้ใครก็ได้นั้นเอง

พินัยกรรม

 

แต่หากทำพินัยกรรมไม่สมบูรณ์ ก็มีถึงขั้นโมฆะเสียเปล่าไปได้เลยนะครับ จะทำให้การแบ่งมรดกหรือสัดส่วนมรดกที่ได้รับแตกต่างกันออกไป โดยหากพินัยกรรมโมฆะ ทรัพย์มรดกก็ตกทอดแก่ทายาทโดยธรรมตามที่กฎหมายกำหนดนั้นเองครับ (ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1629)

แบบของพินัยกรรม มีทั้งหมด 5 แบบ คือ

1.พินัยกรรมแบบธรรมดา (ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1656)

2.พินัยกรรมเขียนเองทั้งฉบับ (ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1657)

3.พินัยกรรมทำเป็นเอกสารฝ่ายเมือง (ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1658)

4.พินัยกรรมทำเป็นเอกสารลับ (ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1660)

5.พินัยกรรมทำด้วยวาจา (ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1663)

พินัยกรรมทั้ง 5 แบบนี้ ทางอำเภอมีหน้าที่เกี่ยวข้องเพียง 3 แบบ คือ แบบที่ 3, 4 และ 5 ส่วนแบบที่ 1 และแบบที่ 2 ทางอำเภอไม่ต้องเกี่ยวข้องครับ

วันนี้ลุงหนวดจะมาบอกหลักเกณฑ์ของการทำพินัยกรรมแบบธรรมดา เนื่องจากสะดวกในการทำ เพราะไม่ยุ่งยาก ทำเองได้ เพื่อไม่ให้ พินัยกรรม ที่ทำเป็นโมฆะเสียเปล่านะครับ

หลักเกณฑ์การทำพินัยกรรมแบบธรรมดา

  1. ต้องทำเป็นหนังสือ โดยจะเขียนหรือพิมพ์ก็ได้ (จะเขียนหรือพิมพ์เป็นภาษาไทยหรือภาษาต่างประเทศก็ได้)
  2. ต้องลงวัน เดือน ปี ในขณะที่ทำ เพื่อพิสูจน์ความสามารถของผู้ทำ
  3. ผู้ทำพินัยกรรมต้องลงลายมือชื่อไว้ต่อหน้าพยานอย่างน้อยสองคนพร้อมกัน จะลงลายมือชื่อหรือพิมพ์นิ้วมือก็ได้ และพยานที่จะลงลายมือชื่ออย่างเดียวเท่านั้นนะครับ ลุงหนวดขอย้ำ
  4. การขูด ลบ เติม ตกหรือการแก้ไขเปลี่ยนแปลงอย่างอื่น ซึ่งพินัยกรรมนั้นย่อมไม่สมบูรณ์ เว้นแต่ในขณะ ที่ขูด ลบ เติม ตกหรือแก้ไขเปลี่ยนแปลงนั้น ได้ลงวัน เดือน ปี และผู้ทำพินัยกรรมต้องลงลายมือชื่อ หรือพิมพ์นิ้วมือต่อหน้าพยานอย่างน้อยสองคนพร้อมกัน และพยานอย่างน้อยสองคนนั้นต้องลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมในขณะนั้น โดยต้องเป็นพินัยกรรมแล้ว

ข้อเสียของการทำพินัยกรรมแบบธรรมดา คือ อาจจะไม่เป็นความลับ เพราะพยานอาจจะนำเนื้อหาต่างๆ ในพินัยกรรมไปเปิดเผย ทำให้ผู้ที่ไม่ได้รับทรัพย์มรดก เกิดจิตอาฆาตได้ เหมือนในละครไทยของเรานั่นเอง

 

ฉะนั้น ลุงหนวดคิดว่าการเลือกพยานนั้นก็สำคัญนะครับ แต่ที่สำตัญ   ผู้ทำ พินัยกรรม ต้องลงลายมือชื่อไว้ต่อหน้าพยานจริงๆ นะครับบบบ ลุงหนวดขอย้ำ !!